Zondag 19 oktober waren we in de kinderdienst bezig met het verhaal van de profeet Haggai. Wanneer een deel van het volk na de ballingschap terug is in het eigen land en de mensen uit de puinhopen hun eigen huizen alweer aardig opgetrokken hebben, moedigt Haggai de mensen aan ook weer een eigen plaats voor God en ontmoeting te bouwen. Als iedereen alleen voor zichzelf zorgt en in het eigen huis blijft zitten, komen ze elkaar en God niet meer tegen en gaan ze aan het belangrijkste in het leven voorbij. Het hart van het leven en samenleven moet weer herbouwd worden en dat moeten de mensen samen doen.
Daarna bouwden we zelf zo’n plaats, als een tempel of een kerk, met de spullen die we hadden gekregen en vonden: bouwafval van het huis van de nieuwe dominee, spullen uit de ruimte, uit de kasten. Op de foto zie je het resultaat: een pad naar de tent toe, gemaakt van een mozaïek van kapotte tegels, een tentdoek om het huis te beschermen, kussens om op te zitten, een tafel om samen aan te eten, veel kleuren voor een kleurrijke groep mensen want iedereen hoort erbij, licht, een altaar voor gebed, papieren om gebeden op te schrijven, instrumenten voor muziek, die we stuk voor stuk eerst zelf geprobeerd hebben. De eerste bezoekers hebben in dit huis hun plek al gevonden: het neefje en nichtje van Ora en Faneia.